Clinical features and dopamine transporter SPECT imaging in early parkinsonism

De ziekte van Parkinson is een diagnose die door veel neurologen in de spreekkamer kan worden gesteld op basis van symptomen en klinische verschijnselen. Het is bekend dat 24-35% van de patiënten waarbij initieel de diagnose ziekte van Parkinson is gesteld uiteindelijk een andere diagnose krijgen. In circa één derde van deze patiënten (4.7-14.7% van totaal) is geen sprake van een zogenoemde progressieve neurodegeneratieve aandoening gekenmerkt door verlies van dopamine-producerende neuronen (nigrostriatale degeneratie). Deze patiënten hebben dus de diagnose ziekte van Parkinson gekregen maar op een dopamine transporter scan (DAT SPECT) zijn geen afwijkingen. Dit wordt in de literatuur ook wel SWEDD (scans without evidence of dopaminergic deficit) genoemd. Patiënten die zich bij de neuroloog melden, en waarbij parkinsonachtige verschijnselen worden vastgesteld (Parkinsonisme) kunnen worden ingedeeld in twee groepen; neurodegeneratief parkinsonisme en non-neurodegeneratief parkinsonisme. De hoofdvraag van dit proefschrift is of de klinische diagnose kan worden verbeterd om dit onderscheid beter te kunnen maken in de spreekkamer.