Investigating new biomarkers and therapy options in oesophagogastric cancer
| Authors |
|
|---|---|
| Supervisors |
|
| Cosupervisors |
|
| Award date | 03-11-2021 |
| ISBN |
|
| Number of pages | 200 |
| Organisations |
|
| Abstract |
In het eerste deel van dit proefschrift is gekeken het metastaseringspatroon van maagkanker voor de verschillende histologische subtype. Daarnaast is de incidentie, behandeling en overleving onderzocht van maagkankerpatiënten met peritoneaal metastase. Intestinaal type maag tumoren metastaseerden vaker naar de lever en de longen, terwijl diffuus type tumoren vaker metastaseerden naar het buikvlies en de botten. Het peritoneum is een voorkeursplaats voor uitzaaiingen van maagkanker. In de afgelopen decennia is het percentage maagkankerpatiënten dat gediagnosticeerd werd met buikvliesuitzaaiingen toegenomen, in 2017 had 27% van de patiënten met de diagnose maagkanker synchrone peritoneale metastasen. Ondanks de toename van het gebruik van systemische chemotherapie nam de algehele overleving van maagkankerpatiënten met synchrone peritoneale metastasen niet significant toe. Dit plaatst vraagtekens bij de werkzaamheid van systemische chemotherapie in deze patiëntengroep.
In het tweede deel van dit proefschrift zijn de resultaten van de PERISCOPE (Treatment of PERItoneal dissemination in Stomach Cancer patients with cytOreductive surgery and hyperthermic intraPEritoneal chemotherapy) I studie beschreven. De PERISCOPE I studie was een dosisescalatie studie naar de haalbaarheid en veiligheid van een combinatie behandeling bestaande uit een maagresectie, cytoreductieve chirurgie en HIPEC met oxaliplatin en docetaxel bij maagkankerpatiënten met beperkte peritoneale ziekte na neo-adjuvante systemische chemotherapie. In totaal ondergingen 25 patiënten in de PERISCOPE I studie het volledige studieprotocol, de meerderheid had een ypT3-4 tumor en het diffuus type maagcarcinoom was meest voorkomend. Terugkeer van ziekte werd gevonden bij 17 patiënten, de mediane ziektevrije overleving was 12 maanden en de totale overleving was 15 maanden. In het laatste deel van dit proefschrift is een review beschreven waaruit blijkt dat PD-L1, in tegenstelling tot bij niet-kleincelling longcarcinoom, geen goede biomarker is voor de respons op immunotherapie in slokdarm- en maarcarcinomen. Daarnaast is onderzoek gedaan naar de tumor micro-omgeving bij slokdarmcarcinoom waaruit bleek dat bij slokdarmkankerpatiënten met een slechte tumorrespons op neo-adjuvante chemoradiotherapie een hoge CD8+-infiltratie in de tumor micro-omgeving geassocieerd was met een slechtere overleving. |
| Document type | PhD thesis |
| Language | English |
| Downloads | |
| Permalink to this page | |