Decision-making in orthopaedic surgery

Er bestaat grote praktijkvariatie in de frequentie en het soort operatieve en niet-operatieve behandelingen die niet kan worden verklaard door demografische gegevens, pathofysiologie of co-morbiditeit. Hoewel er altijd enige variatie in medische behandelingen bestaat, is die van chirurg tot chirurg moeilijker te rechtvaardigen dan die van patiënt tot patiënt. De doelstelling van dit proefschrift was om diverse aspecten van besluitvorming te adresseren vanuit zowel het perspectief van de patiënt als dat van de chirurg. Het gaat om de factoren die verband houden met de variatie in aanbevelingen voor een operatieve of niet-operatieve behandeling, met de vraag hoe zorgverleners voor een behandeloptie beslissen als de bewijslast vanuit de literatuur ontoereikend is, met de prioriteiten en voorkeuren die patiënten en chirurgen hebben wanneer zij een besluit moeten nemen, met de relatie tussen de verwachtingen omtrent de zorg en de mate van tevredenheid over de zorg die is ontvangen, met het effect van keuzehulpen en met de voorkeuren van patiënten ten aanzien van samen beslissen, in relatie tot psychologische factoren en de diagnose.
Dit proefschrift beschrijft diverse mogelijkheden om de betrokkenheid van de patiënt in het besluitvormingsproces over zijn behandeling te vergroten, de tevredenheid over de geleverde zorg te verhogen, keuzestress te verminderen en praktijkvariatie te beperken. Door patiënten actief te laten participeren in het besluitvormingsproces kan ongewenste praktijkvariatie tussen chirurgen worden teruggebracht en kunnen de veiligheid, efficiëntie en duurzaamheid van de zorg worden bevorderd.
Ondanks dat de bevindingen van dit proefschrift suggereren dat keuzehulpen effectief kunnen zijn in de orthopedische praktijk, is toekomstig onderzoek op grote schaal nodig om te beoordelen wat de invloeden zijn van keuzehulpen op gezondheidsuitkomsten, de betrokkenheid van patiënten en praktijkvariatie.