Authors
F. Gobbo
Date (dd-mm-yyyy)
2016
Title
`Lingvo Internacia' aŭ `internacia ligneo'? Kelkaj konsideroj pri la origina nomo de Esperanto en diakrona perspektivo
Publication Year
2016
Publisher
Universala Esperanto-Asocio
ISBN
978-92-9017-130-0
Document type
Chapter*
Faculty
Faculty of Humanities (FGw)
Institute
Amsterdam Institute for Humanities Research (AIHR)
Abstract
En la unuaj priskriboj de la gramatiko de Esperanto kaj en siaj Lingvaj Res- pondoj, Zamenhof donis multan atenton al morfologio, t.e. la vortformado, kaj kompare malmultan atenton al sintakso, t.e. la vortordo. Jansen (1, 2) konvinke argumentas, ke la baza vortordo de la lingvo estas subjekto-verbo- objekto (SVO); aliflanke, en la kazo de la vortordo de substantivoj (N) kaj adjektivoj (Adj), ambau ̆ ordoj AdjN kaj NAadj eblas, eˆc se AdjN nepre pli oftas (kiel ankau ̆ Gledhill (3, 4)). Lau ̆ la Oftecvortaro de Esperanto (5) la vortoj ‘internacia’ kaj ‘lingvo’ troviˆgas en alta oftecoklaso de la tuta oftec- vortaro, kaj tiel alta vortofteco estas pruvo pri ilia graveco en la kulturo de la lingvo – vidu Fiedler (6) en Gobbo (7) kaj Fiedler (8) en Busch-Lauer (9). La esprimo ‘Lingvo Internacia’ estas listigita kiel grava esperantonimo en Melnikov (10, 191) kiel “origina nomo” de Esperanto. Cˆi tiu ˆcapitro intencas prezenti kelkajn konsiderojn pri la pranomo en diakrona (t.e. tratempa) per- spektivo, komparante la Zamenhofan uzon de la esprimoj ‘Lingvo Internacia’ kaj ‘internacia lingvo’ per korpusa analizo.

V prvých opisoch gramatiky esperanta a vo svojich „Lingvaj Respondoj“ venuje Zamenhof veľa pozornosti morfológii, t.j. formovaniu slov a v porovnaní s tým sa málo venuje syntaxi, t.j. slovosledu. Jansen (1, 2) presvedčivo argumentuje, že základ- ným slovosledom jazyka je podmet-sloveso-predmet (SVO); na druhej strane, v prí- pade slovosledu substantív (N) a adjektív (Adj) sú možné obidve verzie: AdjN a NAdj, aj keď AdjN je oveľa častejšie (ako aj Gledhill (3, 4)). Podľa frekvenčného slovníka esperanta (5) slová intenacia a lingvo sa nachádzajú vo vysokej triede frekvencie a ta- kýto vysoký výskyt je dôkazom ich dôležitosti pre kultúru jazyka – pozri Fiedler (6) v Gobbo (7) a Fiedler (8) v Bush-Lauer (9). Výraz Lingvo internacia je zaznamenaný ako dôležitý esperantonym u Melnikova (10,191), ako „pôvodné meno“ esperanta. Tento príspevok má za cieľ predstaviť niekoľko úvah o tomto prameni v diachronickej perspektíve, porovnávajúc Zamenhofovo používanie výrazov Lingvo Internacia a in- ternacia lingvo korpusovou analýzou.

In the rst descriptions of the grammar of Esperanto and in his “Linguistic An- swers” (Lingvaj Respondoj), Zamenhof devoted a lot of space to morphology, while syntax received considerably less attention. Jansen (1, 2) argues convincingly that the basic word order of the language is SVO; on the other hand, in the case of the word order of nouns (N) and adjectives (Adj), both orders AdjN and Nadj are permissable, even if AdjN is more frequent (also Gledhill (3, 4)). According to the Frequency Dic- tionary Esperanto (5) the words “internacia” and “lingvo” are found among the high- est ranked words of the entire dictionary, and this fact is a proof of their importance in Esperanto culture – see Fiedler (6) in Gobbo (7) and Fiedler (8) in Busch-Lauer (9) e expression “Lingvo Internacia” is here listed as an important “Esperantonym”, being the “original name” of Esperanto (Melnikov (10, 191)). is chapter aims to present diachronically some considerations regarding this original name through a corpus-based analysis of the usage of the expressions “Lingvo Internacia” and “inter- nacia lingvo” in Zamenhof ’s Esperanto.
Permalink
https://hdl.handle.net/11245.1/0f555812-48b3-4545-a7a3-297c5c098a4b